Czysta Forma - Adam

Miałem dużo szczęścia.

Jako wspinacz bywam na ściankach wspinaczkowych. Jako trener fitnessu, Adam bywa w klubach sportowych. Czasem ścianki wspinaczkowe i przybytki fitnessu spotykają się pod jednym dachem. Podobnie jak ich użytkownicy. Czasem szczęście dopisuje. I całe szczęście, bo znaleźć modela do męskiego aktu nie jest łatwo.

Przy okazji fotografowania rzeźb, postanowiliśmy z Adam trzasnąć parę zdjęć, które śmiało nazwałbym Czystą Formą. Męską, rzecz jasna.

Wszystkie zdjęcia zamieszczone w tym poście zostały wykonane w jednej serii i z jednym ustawieniem świateł. Przy czym nie wszystkie światła zawsze były w użyciu. Bez najmniejszych problemów sami stwierdzicie, które akurat odpalały.
Na podłodze, nie dalej jak pół metra przed Adamem, położyłem softboks 60x60 i skierowałem go w górę. Na godzinie 10:00 i 14:00, na wysokości Adamowej klaty ustawiłem dwie nieoprawione lampy, które skierowałem prosto w modela.
Zwróć uwagę jak zmienia się charakter zdjęcia w zależności od użytego światła.
Jednocześnie post ten pokazuje, jak wiele możliwości daje obróbka graficzna.
Wszystkie zamieszczone zdjęcia zostały naświetlone przy tych samych parametrach ekspozycji, a zmieniała się ilość świateł i sposób obróbki.

Jak widać amator fotografii musi uczyć się wielu różnych rzeczy. Instrukcji aparatu, obsługi komputera, wspinaczki, czasem makijażu, stylizacji, wizażu, technik komunikacji interpersonalnej, prowadzenia bloga, rozkładu autobusów i wielu, wielu innych spraw. Przez to wszystko strasznie mało czasu zostaje na fotografię.

Dawid

Dawid

Dawid i Goliat

Drugie zdjęcie z sobotniej sesji. Tym razem Adam w roli Dawida rzucającego kamieniem w Goliata.

Wcześniej Adam wcielił się w rolę Umierającego Gala - zobacz zdjęcie.

Światło.

Oczywiście dwie lampy. Światło główne - lampa przez białą blendę o średnicy 1m, nad głową Adama, na prawo od aparatu.

Kontra - nieoprawiona lampa na godzinie 10:30 względem modela. Nie wycelowałem lampy w Adama, ale odwróciłem ją lekko w lewo, żeby tylko niewielka część światła prześliznęła się po boku modela, a większość fotonów poleciała gdzieś poza kadr.

Ładnie, ale po co?
Otóż dzięki temu lampa była ustawiona tyłem do tła, przez co go nie zaświetlała. W dużym studiu nie byłoby potrzeby stosowania takich sztuczek, ale w małym możesz nie mieć miejsca na ustawienie ekranów odcinających światło padające na tło.
Druga przyczyna jest również bardzo przyziemna. Otóż lampa, którą wykorzystałem jako kontrę, nie posiada regulacji mocy błysku. To najtańsza lampa 75Ws, która zawsze wali pełnym błyskiem. No to niech sobie wali, ale nie w mojego modela!

Jedno ustawianie i dwie pieczenie na jednym błysku. Hm, chyba coś pokręciłem.

Adam powraca - Umierający Gal

Umierający gal

Umierający gal

Jeśli masz chęć zająć się fotografią aktu, w której tematem głównym ma być forma ciała, masz zasadniczo dwie możliwości - eksperymentować i poszukiwać pozycji, które pokażesz na zdjęciach, albo skorzystać z doświadczeń pokoleń poprzednich.

Eksperymenty i kreatywność są ekstra, ale ryzyko niepowodzenia jest duże. Satysfakcja jest też ogromna, gdy w końcu znajdziesz tę pozycję idealną. Problem w tym, że jeśli faktycznie jest idealna, to jest tylko kwestią czasu nim odkryjesz , że fakt ten zauważył już ktoś inny jakieś, powiedzmy 1000 lat temu.
Świat nie zaczął się wczoraj. Ku zdziwieniu niektórych oznajmiam, że istniał nawet przed Twoimi narodzinami.
Z drugiej strony czy wzorowanie się na innych nie jest zwykłym małpowaniem? Pewnie jest jeśli ograniczysz się tylko do kopiowania. Jeśli natomiast próbujesz pokazać stary temat w nowy, swój własny sposób, pewnie się czegoś nowego nauczysz. W tym raczej nie ma nic złego.

Tę kolorową fotografię wykonałem wzorując się na antycznej rzeźbie zatytułowanej "Umierający Gal".

Mój model - Adam został nasmarowany oliwką i obsypany mąką. Chciałem w ten sposób nawiązać do kamiennej rzeźby.

Światło bardzo proste - jedna lampa + srebrna parasolka wysoko po lewej stronie. Myślę, że temat sam w sobie jest wystarczająco atrakcyjny i nie potrzebuje świateł na bajer. Dwie blendy opanowały cienie. Duża, biała po prawej tuż poza kadrem. Mniejsza, srebrna pod stolikiem.

Adam

Oświetlenie aktu i portretu ma zasadniczo jedną wspólną cechę - w obu przypadkach można zrobić to lepiej niż użyć lampy wbudowanej.

Decyzje dotyczące charakteru światła będą zawsze podyktowane charakterem Twojego zdjęcia. Dobrze się zastanów jaki nastrój chcesz osiągnąć i na co zwrócić uwagę. Potem zastanów się ponownie i pomyśl czy aby Twój pomysł na zdjęcie na pewno pasuje do jego charakteru.
Finalnie przejdź do czynu i módl się, by ludzie "kupili" Twój punkt widzenia. Jeśli nie "kupią", to nic wielkiego. Rób dalej swoje.

Mając do dyspozycji modela o tak absurdalnie doskonałej budowie ciała musiałem zdecydować się na akt, którego tematem jest forma.

Jeśli chcesz pokazać formę, wybierz światło, które formę podkreśla. Nawet Pudzian wyjdzie stosunkowo płasko jeśli odpalisz mu flash w czoło. Eksperymentuj zatem z różnymi kątami padania światła. Najlepiej wyobraź sobie kulę, w której środku znajduje się Twój model, a potem lataj z jednym światłem wokół modela w tej swojej kuli, bacznie obserwując co dzieje się z cieniami. Pamiętaj, że to właśnie cień wydobywa fakturę. Znajdź zatem miejsce dla światła, dzięki któremu powstaną mięsiste cienie padające w niecodziennych kierunkach, a Twoje zdjęcie zyska na atrakcyjności. Zadbaj też o to, by w cieniach zachować trochę szczegółów. Kontroluj zatem kontrast.

W tym przypadku softboks 60x60 położyłem na ziemi na godzinie 15:30 względem Adama. To oczywiście światło główne. Wypełnienie z parasolki ustawiłem na 19:30 na wysokości pasa Adama.

W tego typu zdjęciach oliwka do ciała bywa przydatna zupełnie tak samo jak obróbka w programie graficznym.

Adam

Adam

Adam

Adam

Patrycja & Adam - Instruktorzy fitnessu